شمارهٔ ۱۱۲۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اررسان۷ بیت

صبا برو تو پیامی ز من به یار رسانغم فراق چو دانی به غمگسار رسان

سلام و پرسش بی حد به اشتیاق تمامازین کمینهٔ خاکی بدان نگار رسان

تو شرح حال من خسته دل نکو دانیز روی لطف خدا را بدان دیار رسان

قرار نیست چو من در دو زلف سرکش دوستبیا ز نکهت زلفش به بیقرار رسان

بگو فراق رسانید جان ما بر لببیا و منتظری را به انتظار رسان

چو جان به لعل لبت تشنه‌ام نگارینابیا و تشنه وصلت به چشمه سار رسان

اگر نگار شبی حال زار ما پرسدبگو بیا و جهان را به اعتبار رسان

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صبا می‌خواهد که پیامی از او به یارش برساند. او احساس غم و جدایی خود را بیان کرده و از صبا درخواست می‌کند که سلام و اشتیاقش را به یار برساند. شاعر به دل تنگی خود اشاره می‌کند و خواهان این است که عشقش را به یار منتقل کند. او از صبا می‌خواهد که فراق را به یارش بگوید و یادآور شود که جانش به خاطر دوری از یار در خطر است. در نهایت، او می‌خواهد که اگر یار حال او را جویا شد، به او بگوید که با آمدنش می‌تواند جهان را تحت تأثیر قرار دهد.