شمارهٔ ۱۰۹۸
ما خود ز کهایم و از کدامیمدر زمره عاشقان چه نامیم
چون مرغ اسیرِ پَر شکستهدر شَست دو زلف تو به دامیم
در فرض دعای دولت تویک لحظه مگر ز جان دوامیم
از عهد غم تو برنگردیماندر ره عاشقی تمامیم
از آتش محنت فراقتپختیم ولی هنوز خامیم
از وعده وصل یار امشببازآ که در انتظار شامیم
بودیم چو آهوان وحشیلیکن به کمند دوست رامیم