شمارهٔ ۱۰۸۳
در سر کوی غمت دل به جفا بنهادیمتن درین ورطه به امّید وفا بنهادیم
خلق خواهند که از پیش جفا بگریزندما به طوع دل خود دل به بلا بنهادیم
چون محالست که با دست قضا پنجه کنندسر به مسکینی و گردن به قضا بنهادیم
گر رضای دل دلدار به جان دادن ماستبر خط بندگیش سر به رضا بنهادیم
صفت چین سر زلف تو میکرد صباچهره بر خاک ره باد صبا بنهادیم
تا ابد مهر گل روی تو در جان باشدکاین نهالیست که با مهر گیا بنهادیم
تا گشادند سر زلف جهان آشوبشبند بر گردن آهوی خطا بنهادیم