شمارهٔ ۱۰۷۶

قافیه: ازامدهایم۸ بیت

روی بنمای که پیشت به نیاز آمده‌ایمدر جهان جز غم تو از همه باز آمده‌ایم

طاق ابروی تو محراب دل و جان منستزان به اخلاص دل آنجا به نیاز آمده‌ایم

قلب راه غم عشقم ز سر صدق و صفابر سر آتش هجران به گداز آمده‌ایم

گفتمش سرو صفت سوی من خسته خرامگفت آهسته توان کز سر ناز آمده‌ایم

از جفا رفتم از این در بگشا بر رویماز در مسکنت ای دوست چو باز آمده‌ایم

همه شب شمع صفت پیش رخت می‌سوزمتا به روز از چه بگو بر سر گاز آمده‌ایم

سرو نازی به جهان بر قد تو می‌نازمناز کم کن، به درت چون به نیاز آمده‌ایم

گرچه گنجشک ضعیفم هوس عشقم نیستبه هوای سر کوی تو چو باز آمده‌ایم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با محبت و ناز به معشوق خود می‌نگرد و از او می‌خواهد که بر او بنگرد. او می‌گوید که تنها به خاطر غم معشوق به اینجا آمده و در دلی که از عشقش می‌سوزد، با اخلاص در کنار او ایستاده است. شاعر همچنین از دردی که به خاطر جدایی از معشوق تحمل کرده، سخن می‌گوید و به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که نازش را کم کند، زیرا او با تمام وجود به سوی او آمده است. در نهایت، شاعر با وجود ضعف و ناتوانی، عشقش را به معشوق ابراز می‌کند و می‌گوید که به امید دیدار او به اینجا آمده است.