شمارهٔ ۱۰۶۸

قافیه: اننخواهم۸ بیت

با درد عشقت درمان نخواهمبا سور زلفت سامان نخواهم

فردوس اعلی گر می‌دهندمباشد که من بی جانان نخواهم

با رنگ رویت گل خار باشدبا سرو قدّت بستان نخواهم

ای نور دیده بازآ کزین بیشاز روی خوبت حرمان نخواهم

روز فراقت شبها نداردشبهای وصلت پایان نخواهم

زین بیش جانا از درد هجرانمن چشم خود را گریان نخواهم

در عهد وصلت ای نور دیدهجز جان شیرین قربان نخواهم

بر آتش هجر ای جان شیرینمسکین دلم را بریان نخواهم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که هیچ درمانی برای درد عشقش نخواهد، و حتی اگر به او بهشت نیز دهند، باز هم از آنچه می‌طلبد راضی نخواهد بود. او به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود زیبایی او، دیگر چیزی نمی‌خواهد. حسرت بر جدایی و درد فراق او را آزار می‌دهد و شب‌های پر از غم را تجربه می‌کند. او تأکید می‌کند که در سایه عشق و وصال، جز جان شیرین خود را فدای محبوبش نخواهد کرد و از آتش جدایی و رنج‌ها هیچ‌گاه دلش شاد نخواهد شد.