شمارهٔ ۱۰۵۴
بر سر کوی تو افغان چه کنم گر نکنمدیدهٔ جان به تو حیران چه کنم گر نکنم
خانه صبر من ای نور دو چشمم ز فراقدر غم عشق تو ویران چه کنم گر نکنم
گرچه عهد من دلخسته شکستی به جفابا غم روی تو پیمان چه کنم گر نکنم
آشکارا چو تو خون دل ما میریزیدرد دل را ز تو پنهان چه کنم گر نکنم
گوهر و زر به فراق رخت ای جان به جهانز رخ و چشم خود ارزان چه کنم گر نکنم