شمارهٔ ۱۰۵۲
من مسکین به جهان یار ندارم چه کنمجز غم عشق رخش کار ندارم چه کنم
بار عشق تو چو کوهست و تن از ضعف چو کاهبیش ازین طاقت این بار ندارم چه کنم
دارم از جور تو بسیار شکایت لیکنپیش کس زهرهٔ گفتار ندارم چه کنم
مشکل آنست که بیمارم و در درد غمشجان فدا کردم و تیمار ندارم چه کنم
ساکن کوی تو گفتم که شوم یکبارهبر سر کوی تو چون بار ندارم چه کنم
تو نداری خبر از حال من خسته و منطاقت زحمت اغیار ندارم چه کنم
جز غم دوست که پیوسته ندیمست مرادر جهان مونس و غمخوار ندارم چه کنم