شمارهٔ ۱۰۵۱
بی رخت صبر از این بیش ندارم چه کنمتا به کی عمر در این غصّه گذارم چه کنم
اینچنین خسته ز ایام فراقت که منمخون دل در غمت از دیده نبارم چه کنم
گر تو را هست به جای من دلخسته کسیمن بجز لطف تو ای دوست ندارم چه کنم
چون ز هجران تو ای دوست ز پای افتادمدست از خون دل خود ننگارم چه کنم
ز گل وصل تو بویی به مشامم نرسیددایم از هجر تو مجروح ز خارم چه کنم
شب و روز و گه و بیگه ز غمش گریانمفارغ از حال من خسته نگارم چه کنم
ای که بی جرم بشد خاطرت آزرده ز منزاریم شد ز حد و سخت نزارم چه کنم
در جهان چون نبود دولت وصلت یک دمبه غمت روز و شبی گر نگذارم چه کنم