بخش ۸۶ - لاله صحرایم از طرف خیابانم برید

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انمبرید۶ بیت

لاله صحرایم از طرف خیابانم بریددر هوای دشت و کهسار و بیابانم برید

روبهی آموختم از خویش دور افتاده امچاره پردازن به آغوش نیستانم برید

در میان سینه حرفی داشتم گم کرده امگرچه پیرم پیش ملای دبستانم برید

ساز خاموشم نوای دیگری دارم هنوزآنکه بازم پرده گرداند پی آنم برید

در شب من آفتاب آن کهن داغی بس استاین چراغ زیر فانوس از شبستانم برید

من که رمز شهریاری با غلامان گفته امبندهٔ تقصیر وارم پیش سلطانم برید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساس تنهایی و جدایی شاعر از دنیای اطرافش می‌پردازد. او از زیبایی‌های طبیعت و سرزمین خود یاد می‌کند و در عین حال از دوری و بی‌پناهی خود ابراز ناراحتی می‌کند. شاعر به سینه‌ای پر از حرف‌های ناگفته اشاره دارد و از خاموشی و ناکامی‌هایش صحبت می‌کند. او به جستجوی هویتی گمشده در بین مردم و در مقابل قدرتمندان اشاره دارد و در نهایت، احساس بندگی و حقارت خود را در برابر سلطانی که در زندگی‌اش تأثیرگذار است، بیان می‌کند.