بخش ۳۴ - بر جهان دل من تاختنش را نگرید

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اختنشرانگرید۴ بیت

بر جهان دل من تاختنش را نگریدکشتن و سوختن و ساختنش را نگرید

روشن از پرتو آن ماه دلی نیست که نیستبا هزار آینه پرداختنش را نگرید

آنکه یکدست برد ملک سلیمانی چندبا فقیران دو جهان باختنش را نگرید

آنکه شبخون بدل و دیدهٔ دانایان ریختپیش نادان سپر انداختنش را نگرید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تصویر کشیدن ظلم و مشکلاتی است که در جهان وجود دارد. شاعر از درد و رنج انسان‌ها و خشونت‌ها می‌گوید و به بی‌توجهی به این مسائل اشاره می‌کند. او به روشنی می‌گوید که هیچ دلی نمی‌تواند از درخشش نور و زیبایی پنهان بماند، اما با وجود این زیبایی، انسان‌ها همچنان درگیر سوختن و نابودی هستند. همچنین به مسائلی همچون نابرابری و خیانت‌هایی که به افراد ضعیف می‌شود، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به نادانی و عدم آگاهی مردم نسبت به دردهای دیگران نیز انتقاد می‌کند.