بخش ۳۳ - خوشتر ز هزار پارسائی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ایی۷ بیت

خوشتر ز هزار پارسائیگامی به طریق آشنائی

در سینهٔ من دمی بیاسایاز محنت و کلفت خدائی

ما را ز مقام ما خبر کنمائیم کجا و تو کجائی

آن چشمک محرمانه یاد آرتا کی به تغافل آزمائی

دی ماه تمام گفت با مندر ساز به داغ نارسائی

خوش گفت ولی حرام کردنددر مذهب عاشقان جدائی

پیش تو نهاده ام دل خویششاید که تو این گره گشائی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارتباط انسانی است. شاعر از خوشی‌هایی که می‌تواند از آشنایی حاصل شود سخن می‌گوید و از خدا می‌خواهد که او را از مشکلات و دردها رها کند. او می‌خواهد از وضعیت خود و جایگاهش آگاهی پیدا کند و به یاد آن ارتباطات پنهانی که ممکن است فراموش شده باشد، اشاره می‌کند. دی‌ماه که نمادی از سردی و جدایی است، با شاعر گفتگویی دارد ولی این ارتباط به دلیل ملاحظات مذهبی و اصول عاشقانه، حرام می‌شود. در نهایت، شاعر دل خود را به معشوق تقدیم می‌کند و امیدوار است که او بتواند مشکلاتش را حل کند.