شمارهٔ ۷۱

قافیه: انینرسد۷ بیت

بی نشان گردم اگر از تو نشانی نرسدمرده باشم اگرم مژده جانی نرسد

آه از تلخی آن حال کز آن شیرین لببهر دلجوئی من شهد بیانی نرسد

وای از آن تیره زمانی که ز خورشید رختاز پی روشنی جان لمعانی نرسد

دل مجروح مرا نیست امید مرهماگر از غمزه تو زخم سنانی نرسد

صید شاهین غمت تا نشود طایر جاندر هوای جبروتش طیرانی نرسد

رایض عشق چو بر دلدل دل زین ننهنددر فضای جبروتش جولانی نرسد

تا تو پیدا نکنی ذوق مقالات حسینهیچ در گوش دلت راز نهانی نرسد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس ناامیدی و بی‌نشان بودن سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر از محبوبش خبری نرسد، انگار که نیست. او به تلخی لحظاتی که انتظار خبر یا محبت او را دارد، اشاره می‌کند و شکوه می‌کند که بدون محبت محبوب، دلش جراحت‌های عمیقی دارد که درمانی برای آن یافت نمی‌شود. در ادامه به تأثیر غم و اندوه بر زندگی‌اش و عدم امکان پرواز در فضای عشق اشاره می‌کند. در نهایت، او می‌گوید تا زمانی که محبوبش به او توجه نکند، هیچ راز و حقیقتی در دلش وجود نخواهد داشت.