شمارهٔ ۲۷
تا عشق توام بدرقه راه حجاز استاندر حرم وصل دلم محرم راز است
احرام در دوست چو از صدق ببستیمدر هر قدمی کعبه صد گونه نیاز است
عمریست که از آتش سودای تو چون شمعکار دل آشفته من سوز و گداز است
نزدیک محبان ره کعبه دو سه گام استکوته نظر است آنکه بگوید که دراز است
عشقست که در کسوت هر عاشق و معشوقگه اصل نیاز است و گهی مایه ناز است
تا سلطنت عشق شود ظاهر و پیداآفاق پر از قصه گیسوی دراز است
من بنده ندارم هنری در خور شه لیکاز روی کرم شاه جهان بنده نواز است
عشاق نوا چون ز در دوست بیابنددر جان حسین آرزوی عزم حجاز است