شمارهٔ ۱۶۰
ما سر بر آستان در یار مینهیمپا در حریم کعبه احرار مینهیم
هر لحظه صد گناه و خطا میکنیم بازچشم امید بر کرم یار مینهیم
چون کاف کوه قاف شکافد اگر نهندباری که ما بر این دل افکار مینهیم
چون شادی وصال تو ما را نداد دستدل بر غم فراق تو ناچار مینهیم
اول به آب دیدهٔ خود غسل میکنیمآنگاه بر درت لب و رخسار مینهیم
تا سر بر آستانت نهادیم پای فقربر هفت فرق گنبد دوار مینهیم
ز انفاس تست مجلس ما مشکبوی و ماتهمت به ناف آهوی تاتار مینهیم
روی خلاص هست ز بند بلا حسینچون دل بدان دو طرّهٔ طرّار مینهیم