گنج

شمارهٔ ۱۴۵

قفل در ما بستی و پندار تو دیدیمبا خویش مشو بسته که ما جمله کلیدیم
مفتاح ترا نیست در این باب فتوحیکشاف ترا لایق این کشف ندیدیم
در هستی ما آتش عشقش چو درافتاداز بستگی بند بیکبار رهیدیم
تا وصله اقبال بدوزیم ز وصلشدر عشق بسی خرقه ناموس دریدیم
حاصل همه این است که ای یار در این راهپیوسته بیاریم چو از خویش بریدیم