شمارهٔ ۱۳۱
تافت بر جان و دلم انوار عشقای هزاران جان و دل ایثار عشق
بر میان جان خود بستیم بازاز پی ترسائی زنار عشق
گر بدیدی روی او مؤمن شدیکافری کو میکند انکار عشق
کرده مست از دردی دردی مرادر خرابات غمش خمار عشق
یاری جانان کسی باید که اودشمن جان خود است و یار عشق
گشت محروم از سعادت آنکه نیستدر حریمش محرم اسرار عشق
چون ز گیتی بار محنت میکشیمیکش ای بیچاره باری بار عشق
خاک پای دوست را در دیده کشتا توانی دیدن دیدار عشق
از جمال یار خود یابی شفاگر شوی مانند من بیمار عشق
عندلیب از عشق چون شد یار گلشد ببوی عشق او گلزار عشق
ای حسین از دوست نصرت میطلبتا شوی چون یار برخوردار عشق