بخش ۳۰ - باب دوازدهم در صبر که کلید در گنج سرورست و امین کنج حضور

۱۵ بیت

بیا، ای کوشش بسیار کردهبسعی خویش خود را خوار کرده

گشایش از در صبرست، مشتابقراری گیر و صبری کن درین باب

نشاط آرزومندان ز صبرستگل باغ طرب خندان ز صبرست

بصبر از کارها بیرون رود بندشود نیش کر و شکر شود قند

بصبر از آب باران بحر خیزدشود ابر و در سیراب ریزد

سعادت با شکیبایی بود یارز بی صبری برسوایی کشد کار

کسی کز میوه اول کام جویدحریف پخته او را خام گوید

سبکسر کی کند اندیشه نغز؟بلی، جوز سبک را کی بود مغز؟

ز کوشش تا بکی فرسوده باشی؟قراری گیر، تا آسوده باشی

چو بنشینی بتعظیم تو خیزندچو برخیزی ز تعظیمت گریزند

مرو دنبال دنیا، مضطرب حالکه خود چون سایه میآید ز دنبال

خردمندان که در فکر سفتندجهان را، فی المثل چون سایه گفتند

که می آید ز پی افتان و خیزانوگر سویش روی، گردد گریزان

ز سر حد تمنا تا بمقصودبغیر از صبر راهی نیست موجود

بکش چون غنچه پا در دامن صبرکه گلها بشکفد از گلشن صبر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت صبر و شکیبایی در زندگی اشاره می‌کند. شاعر از کوشش و تلاش بی‌هدف می‌گوید که باعث خستگی فرد می‌شود و او را از هدف دور می‌کند. او تأکید دارد که تنها راه دستیابی به موفقیت و خوشبختی، صبر و تحمل است. با مثالی از طبیعت، نشان می‌دهد که چگونه صبر می‌تواند منجر به نتایج مثبت شود، مانند میوه‌دار شدن درخت با گذشت زمان. شاعر به خردمندان اشاره می‌کند که دنیا را به مانند سایه‌ای می‌دانند که بدون تلاش و صبر به ما نزدیک نمی‌شود. در نهایت، او خواننده را ترغیب می‌کند تا با آرامش و صبر به سوی اهداف خود گام بردارد.