شمارهٔ ۴۱۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ونمیکنی۷ بیت

چه شد که جانب اهل وفا گذر نکنی؟چه شد که ناگه اگر بگذری نظر نکنی؟

رسید جان بلبم، چون زیم اگر نرسی؟هلاک یک نظرم، چون کنم اگر نکنی؟

چو ماه عید بسالی اگر شوی طالعروی همان دم و با من شبی سحر نکنی

ز باده بی خبرم ساختی و می ترسمکه چون روی بحریفان، مرا خبر نکنی

شد از جفای تو ملک دلم خراب و هنوزدرین غمم که: ازین هم خراب تر نکنی

جفا که با من دل خسته می کنی سهلستغرض وفاست که با مردم دگر نکنی

هلالی، این همه حیران چشم یار مشوچه حالتست که هیچ از بلا حذر نکنی؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عاشقانه و درد جدایی پرداخته است. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که چرا به او توجهی ندارد و از کنار او بی‌تفاوت عبور می‌کند. او در این احساس ناامیدی و حسرت، نگران وضعیت خود است و به او می‌گوید که جانش در خطر است و فقط یک نگاه از طرف او می‌تواند او را نجات دهد. شاعر همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که چگونه جفای معشوق باعث ویرانی قلبش شده و از او می‌خواهد که با دیگران همان‌طور که با او رفتار کرده، رفتار نکند. در پایان، شاعر نسبت به بی‌توجهی معشوقش ابراز نگرانی می‌کند و از او می‌خواهد که به حال او رحم کند.