شمارهٔ ۳۵۷
ماییم جا بگوشه می خانه ساختهخود را حریف ساغر و پیمانه ساخته
آن کس که تاب داده بهم طره ترازنجیر بهر عاشق دیوانه ساخته
دل نیست این که در تن افسرده منستدیوانه ایست جای بویرانه ساخته
دل خانه خداست، چه سازم که کافریآن خانه را گرفته و بت خانه ساخته؟
ای شمع، پرتوی بهلالی فگن، که اوخود را بسوز عشق تو پروانه ساخته