شمارهٔ ۳۵۶

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: اده۶ بیت

بلبل بباغ و جغد بویرانه ساختههر کس بقدر همت خود خانه ساخته

بازم فسون چشم تو افسانه ساختهعقل از سرم ربوده و دیوانه ساخته

یارب، چرا شدست رقیب آشنای تو؟وز من ترا ز بهر چه بیگانه ساخته؟

از ما شنو حکایت ما، پیش ازان که خلقگویند با تو: یک بیک افسانه ساخته

پیمانه ای بیار و بما ده، که بعد ازیندوران ز خاک ما و تو پیمانه ساخته

خرسند شد هلالی مسکین بخال اوکه مزرع جهان بهمین دانه ساخته

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تضاد میان زیبایی و زشتی، عشق و جدایی، و فریبندگی و دیوانگی اشاره می‌کند. بلبل به باغ و جغد به ویرانه اشاره می‌کند و هر کس بر اساس همت و تلاش خود زندگی می‌سازد. چشم محبوب او را به دیوانگی کشانده و او از دوری معشوقش احساس درد می‌کند. شاعر از معشوقش می‌پرسد چرا رقیب او شده و چرا از او بیگانه‌ است. همچنین شاعر تأکید دارد که باید از حکایت عشق خود بگویند قبل از این که دیگران داستان آنها را بسازند. او از معشوق می‌خواهد که پیمانه‌ای بیاورد تا پس از آن به یاد هم بر خاک این دنیا بنوشند. در پایان به خوشحالی هلالی مسکین اشاره می‌کند که جهان را مانند دانه‌ای می‌بیند که بر باد رفته است.