شمارهٔ ۱۹۹

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اننباشدگومباش۶ بیت

دردمندم، گر مرا درمان نباشد، گو: مباشدردمندان ترا گر جان نباشد، گو: مباش

گر غریبی بر سر کویت بمیرد، گو: بمیرور گدایی بر در سلطان نباشد، گو: مباش

چند روزی با جمالت عشق پنهان باختمبعد ازین این قصه گر پنهان نباشد، گو: مباش

عاشق دیوانه ام، سامان کار از من مجویعاشق دیوانه را سامان نباشد، گو: مباش

در بتان دل بسته ام، دیگر مرا با دین چکار؟بت پرستم، گر مرا ایمان نباشد، گو، مباش

گر هلالی از سر کویت بزاری رفت، رفتاین چنین خاری درین بستان نباشد، گو: مباش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و عشق عمیق شاعری است که از مشکلات و ناکامی‌های خود در رابطه‌ای عاطفی سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که بدون وجود معشوق، زندگی‌اش بی‌معناست و به این موضوع اشاره می‌کند که حتی اگر درد و رنج وجود داشته باشد، اگر عشق و وجود معشوق نباشد، بهتر است که نباشد. او از بی‌سامانی عاشق دیوانه‌اش صحبت می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که عشق او با دین و مذهب‌اش تعارض دارد. در پایان، او با التماس می‌گوید که اگر معشوق به او توجه نکند، درد و رنج او بی‌فایده خواهد بود. اصولاً، شاعر در این شعر احساس ناکامی و ناامیدی عمیق خود را نسبت به عشق و رابطه‌اش بیان کرده است.