شمارهٔ ۱۹۰

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارنداندهرگز۷ بیت

یار من، وه! که مرا یار نداند هرگزقدر یاران وفادار نداند هرگز

خوش طبیبیست مسیحا دم و جان بخش ولیچاره عاشق بیمار نداند هرگز

دردمندی، که چو من، تلخی هجران نچشیدلذت شربت دیدار نداند هرگز

ما کجا قدر تو دانیم؟ که یک موی تراهیچ کس قیمت و مقدار نداند هرگز

تا رخت هست کسی کی طرف گل بیند؟مگر آنکس که گل از خار نداند هرگز

درد خود با تو چه گویم؟ که دل نازک توحال دلهای گرفتار نداند هرگز

از هلالی مطلب هوش، که آن مست خرابشیوه مردم هشیار نداند هرگز

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ احساس تنهایی و ناتوانی در درک عشق و دوستی است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که فردی که دوستان وفادار را نمی‌شناسد، هرگز ارزش آن‌ها را درک نخواهد کرد. همچنین، او از درد و رنج خود به محبوبش می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که کسی که طعم فراق را نچشیده، نمی‌تواند لذت دیدار را بفهمد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که ارزش واقعی محبوبش را هیچ‌کس نمی‌داند و تنها کسی که زیبایی را در کنار دشواری‌ها می‌بیند، می‌تواند به درک عمیق‌تری برسد.