شمارهٔ ۱۳۹

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابینزند۵ بیت

رند لب تشنه چرا جام شرابی نزند؟چون کسی بر جگر سوخته آبی نزند

هر که خواهد که دمی جام کشد، همچو حبابخیمه عشق چرا بر سر آبی نزند؟

شهر ویران کنم از اشک خود، ای گنج مرادتا دم از عشق تو هر خانه خرابی نزند

با همه مشک فشانی نتواند سنبلکه خم زلف ترا بیند و تابی نزند

یار بد خوست، هلالی، طمع خام مکنبا حذر باش، که شمشیر عتابی نزند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و حسرت است. شاعر از درد و تشنگی دل می‌گوید و اینکه هیچ‌کس نمی‌تواند بر زخم‌های عاطفی وی مرهمی نگذارد. او به عشق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر کسی بخواهد طعم عشق را بچشد، باید بی‌دغدغه باشد. شاعر از غم و ویرانی ناشی از عشق سخن می‌گوید و اظهار می‌دارد که حتی زیباترین عطرها نمی‌توانند زیبایی و تأثیر عشق معشوقش را جبران کنند. در نهایت، او به دیگران هشدار می‌دهد که از عشق بداندیشی پرهیز کنند، زیرا ممکن است با عواقب ناخوشایند روبه‌رو شوند.