شمارهٔ ۱۳۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: رند۷ بیت

عاشقان، هر چند مشتاق جمال دلبرنددلبران بر عاشقان از عاشقان عاشق‌ترند

عشق می‌نازد به حسن و حسن می‌نازد به عشقآری، آری، این دو معنی عاشق یکدیگرند

در گلستان گر به پای بلبلان خاری خلدنو عروسان چمن صد جامه بر تن می‌درند

جان شیرین با لبت آمیخت، گویا، در ازلگوهر جان من و لعل تو از یک گوهرند

ای رقیب، از منع ما بگذر، که جانبازان عشقاز سر جان بگذرند، اما ز جانان نگذرند

مردم و رحمی ندیدم زین بتان سنگدلمن نمی‌دانم مسلمانند، یا خود کافرند؟

با تن لاغر، هلالی، از غم خوبان منالتن اگر بگداخت، باکی نیست، جان می‌پرورند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان عشق و علاقه‌ای عمیق و پرشور می‌پردازد. او می‌گوید که عاشقان به زیبایی معشوق مشتاق هستند، اما خود معشوق نیز به عشق آن‌ها بیش از عشق خود اهمیت می‌دهد. عشق و زیبایی به طور متقابل یکدیگر را می‌پرورند. شاعر همچنین به زیبایی گل‌ها و بلبل‌ها اشاره می‌کند و از جان شیرین خود که به لب معشوق گره خورده می‌گوید. او به رقیب می‌گوید که از عشق و محبت آنها جلوگیری نکند، زیرا عاشقان حاضرند برای محبوب خود از جان بگذرند. در پایان، شاعر از سنگدلی معشوقان گلایه می‌کند و به نظر می‌رسد که عشق و اشتیاق او بر تمام رنج‌ها و مشکلات غلبه می‌کند.