بخش ۲۷
هرچه ادراک آن حواس کندروح از آن شربتی به کان کند
اثر مدرکات حسی توبگراید به روح علویتو
نقش تصویر جمله ادراکاتشودت جمع در صحیفهٔ ذات
خیر و شر هر چه می کنی هم نیزثبت گردد در آن کتاب عزیز
خاصه اوصاف راسخ البنیانکه نگردد حک از صحیفهٔ جان
چون ز دنیا بریده شد املتنقش باشد صحیفهٔ عملت
این زمان منطویست این طومارنیست مشکوک بر اولی الابصار
مگر آنان که چشم دل دارنددل فارغ ز آب و گل دارند
چو گشایند پرده های حسابآشکارا شود رقوم و کتاب
شغل حسی حجاب دیده بودحس چو رخ تافت، نفس دیده شود
آن زمان فاش هر نهان گرددحشر آن دم تو را عیان گردد