شمارهٔ ۷۹
ایکه دل را دل و جان را جانیوز دل و جان چه نکوتر آنی
از تو دل در بر من عاریتیبی تو جان در تن من زندانی
دل فدای تو که بس دلجوئیجان نثار تو که خوش جانانی
ایکه در دل چو جهان می دانیآه کز دیده چو جان پنهانی
عاشق زار توام می بینیبنده خاص شهم می دانی
قصه آتش دل من چکنمخود تو چون آب فرو می خوانی
در میان دلی و این چه عجبوطن گنج بود ویرانی