شمارهٔ ۴۶
حاصل ز تو جز درد دل ریش ندارمقسم از لب نوشین تو جز نیش ندارم
یک جان نه که صد جانت فدا باد ولیکنمعذور همی دار که زین بیش ندارم
هر روز خوهی تا که ستانی دل از منحیلت چه بود چون من درویش ندارم
تا در غم تو پای من از جای برفت استهم جان و سر تو که سر خویش ندارم
والله که ز هستی خودم یاد نیایدتا آینه روی تو در پیش ندارم