شمارهٔ ۱۰
ای سرور کرده پادشاهتاوج فلکست پایگاهت
تا بخت به پیش تو میان بستسوی رفعت گشاد راهت
برحق باشد که سعد افلاکاز چشم رضا کند نگاهت
حق تو چو نام تو بود پسبا حسن فعال تو گواهت
والله که محمد بن منصورهمچون پدرست نیک خواهت
با دولت نام داری وهشعالم نرسد بدستگاهت
چون فضل خدای عرش گشتستای صدر جهان همه پناهت
تا دامن حشر حافظت باددر حشمت بیکران الهت