شمارهٔ ۵۳

۱۰ بیت

هر آنکه واقف دم نیست بی شک آدم نیستنه آدم است هر آنکس که واقف دم نیست

ز جسم رایحه روح می کن استشمامچه حاصل است ز روحی که او مجسم نیست

بروب خانه دل پاک از محبت غیردر این حرم به خدا غیر دوست محرم نیست

ز دست پیر، ستان باده ای که قطره اوبه حوض کوثر و در چاه ژرف زمزم نیست

قسم به ذروه کاخ رفیع حضرت توکه با عریش جلال تو عرش اعظم نیست

علم به علمی و از عالم اعلمی جاناچو تو، به علم و عمل عالمی به عالم نیست

تو را، ز هفت خط جام جم کنم آگاهکه ملک فقر کم از هفت کشور جم نیست

قدم ز ملک قدم در حدوث نه کز توکسی به شهر قدم یک قدم مقدم نیست

به پیش کلب تو چون لابه کرد شیر فلکاز آنکه شیر فلک همچو او معلم نیست

ز بانگ توپ و تفنگم گرفت دل «حاجب »بیا که غیر تو کس صلح را مصمم نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم انسانیت و عشق الهی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که کسی که به عمق وجود خود و حقیقت عشق آگاهی ندارد، به معنای واقعی انسان نیست. او به روح و جسم اشاره می‌کند و می‌گوید که روحی که تجلی ندارد، بی‌فایده است. شاعر همچنین تأکید می‌کند که در دل نباید جایی برای غیر از دوست خدا وجود داشته باشد. او به مقام و عظمت معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ کس در علم و عمل به درجه او نمی‌رسد. در پایان، رابطه افراد با معشوق را به تصویر می‌کشد و از تجلی حضرت او به عنوان منبع امنیت و صلح نام می‌برد.