شمارهٔ ۱۴۷

۱۱ بیت

جام جهان بین جم به طالع میمونپر می وحدت کنم ز خم فلاطون

خم فلاطون و جام جم به چه ارزدهر چه بود جام دل ز جوهر مکنون

گل به چه ارزد چو باشد آن رخ زیباسرو چه باشد چو بالد آن قد موزون

سرو بنالد به باغ و گل نشود بازبا قد موزون و آن دو گونه گلگون

بسته عشق تو را به سلسله غم نیستطره لیلی است عقد گردن مجنون

نام نکو مایه تجارت دنیاستکس نشود از چنین معامله مغبون

چونکه تجارت به من ز تیغ متاع استعقل مبیع است و جان به حسن تو مرهون

مهر تو با آب و خاک پاک عجین استای همه تریاکیت ز نشئه معجون

شهرت سیل سرشکم از غم عشقتساحل سیحون گرفت و ساحل جیحون

تشنگی عالمی به آب زلال استتشنگی اهل دل به شربت قانون

لجه مواج طبع «حاجب » واجبریخت همی بر کنار لؤلؤ مخزون