شمارهٔ ۹۶

۴ بیت

عشق است که اندر دو جهان راه نجات استبحریست که یک چشمه از آن آب حیات است

بحر است و چه بحر است نه قلزم نه محیط استشط است و چه شط است نه جیحون نه فرات است

دارای جهان است که بالای جهانستبیرون ز جهانست که افزون ز جهات است

آبی است که جاری بوهارات و تلال استروحی است که ساری بجمادات و نبات است