شمارهٔ ۸۱

۷ بیت

دلم در سینه چون ساغر بجوش استبیا ساقی که مینا در خروش است

ز خون ماست یا خون حریفانکه لعلش باده رنگ و باده نوش است

هجوم آور شد آنسان لشکر غمکه می نیز از حبابش درع پوش است

ز پند حضرت پیر خراباتهنوزم این حدیث اندر بگوش است

که زیر چرخ جای عافیت نیستوگر باشد بکوی میفروش است

ببین آئین درویشی ز ساغرکه سر تا پا دهان دائم خموش است

ز بانگ قهقهه مینا توان یافتکه میخانه پر از بانگ سروش است