شمارهٔ ۳۴۹

۸ بیت

امشب که منم با تو در اینخانه خالیکس جز من و تو نیست در این کوی و حوالی

عمریست که من با تو بتا فرصت اینحالمیجستم و یک امشبه فرصت شده حالی

از دست تو نوش است و خوش و خوب و گواراگر می همه دردیست و گر کاسه سفالی

سیلی خورد از بادزن ار عود بسوزدگر دم زند آنجا نفس باد شمالی

گر شمع زبان آورد، ار چنگ بنالدشاید که زبانش ببری، گوش بمالی

بر خیز و بیا تا بسر بام برآئیمتا ماه بدانند ز ابروی هلالی

در وصف جمال تو جز اینقدر ندانمکز حسن تمامی و بخوبی بکمالی

از عمر حبیبا نتوان کرد حسابشبیدوست بسر گر رود ایام ولیالی