شمارهٔ ۳۴۵

۶ بیت

شنیده ام که تو ای خواجه کیمیا داریبرای درد دل ما یکی دوا داری

شنیده ایم که هم زهر و هم شکر داریشنیده ایم که هم لطف و هم رضا داری

برای روشنی دیده های ما کورانز خاک درگه آنشاه، توتیا داری

تو آب چشمه حیوان و من لب تشنهدهم بحسرت تو جان بگوروا داری

بجان دوست که ره سوی دوست مینبریچو ذره ای بدل ار مهر ماسوی داری

یکی ز عاقبت حال ما بگو ای شیخکه کیستیم و کجائیم اگر صفا داری