شمارهٔ ۳۳۹
هر که را در ره طلب بینیجانش آویخته بلب بینی
روز و شب بی قرار و سرگردانلیک بیرون ز روز و شب بینی
گر در این ره نهی قدم ایدلبا ژگون های بوالعجب بینی
مهرها بی سبب نهفته در آنلطفها نیز بی سبب بینی
آشنا لب نگشته با یاربدر درون پیک لطف رب بینی