شمارهٔ ۳۱۴

۶ بیت

سر تا بقدم ترک منا، جان و دلی توباور نکند عقل که از آب و گلی تو

ترک چگلی نیست بدین خوبی و نغزیای ترک بگو راست مگر از چگلی تو

یک بوسه ز لعل تو ربودم بحلم کنور خون مرا پاک بریزی بحلی تو

در صحبت ما و تو، شب دوش زمستییارب چه سخن رفته که از ما خجلی تو

در حسن و جمال تو سخن می نمیتوان گفتالا که جفا جوئی و پیمان گسلی تو

ای ترک بگو راست چه کردی و چه خوردیدوشینه که امروز ز خود منفعلی تو