شمارهٔ ۳۰۱

۱۱ بیت

رخ است آن یا چمن یا باغ نسرینبر است آن یاسمن یا سرو سیمین

یدو بیضاء نگوئی لعل و دندانشب یلدا نگوئی زلف پرچین

عروسی چون ترا شاید که باشدسر و جان و دل و دین جمله کابین

هزاران فتنه بر خیزد ز اسلامدو صد شورش برانگیزد ز آئین

چنین کان چشم جادو میبرد دلچنان کان زلف هندو میبرد دین

منه در پیش رخ آئینه و آبمده خود را بزیور زیب و آئین

رخت بی زیب و زیور خوب و زیبا استلبت بی قند و شگر شهد و شیرین

گمند زلفکان و تیر مژگانکمان ابروان و خال مشکین

زهر سو از سپاه روم و از زنگبسوی ما کشیده لشگر کین

حبیب آن دل بچنگ آن سر زلفچو گنحشکیست در چنگال شاهین

یکی تار سر زلفت بچین بستبهر تار سر زلفت دو صد چین