شمارهٔ ۲۵۰

۹ بیت

بار دیگر یارجویان بر در دیار آمدیمبا دو صد خواری بدین فرخنده در بار آمدیم

از کمال شرمساری با دو صد عجز و نیازبا امید عفو و با تقصیر بسیار آمدیم

از مذلت حلقه آسا سر نهاده در برشسایه وار افتاده اندر پای دیوار آمدیم

کار ما بسیار اگر دشوار و صعب افتاده بودچون تو آسان میکنی هر کار دشوار، آمدیم

ای تعز من تشاء و ای تذل من تشاءما بصد خواری و صد محنت گرفتار آمدیم

کهف هر بیچاره و درویش و درمانده توئیما بسی درمانده و درویش و ناچار آمدیم

بارها با جرم افزون گر بر اندیمان ز درباز با جرم فزونتر ما دگر بار آمدیم

کام ما ز اندیشه و اندوه شد بسیار تلخبر امید لطف آن لعل شکر بار، آمدیم

هم سزاوار تو باشد عفو و اغماض و گذشتنیز گرماهر عقوبت را سزاوار آمدیم