شمارهٔ ۲۳۱

۵ بیت

بنده ام بنده ولی بیخردمخواجه با بیخردی میخردم

خواجه خود دید و پسندید و خریدبود آگاه ز هر نیک و بدم

بنده ام بنده که از فرمان سرنکشم خواجه بهر سو کشدم

بسلیمان برسانید که منچون نگین در بکف دیو و ددم

من چو برگ گلم از باد صباکه بهر سو بوزد میبردم