گنج

شمارهٔ ۲۲۰

۵ بیت
هان و هان ای بهار فضل و کمالاز وجود چنینت بخت ببال
از لب من یکی سلامش کناگرش دیدی ای همای همال
مگر از ملک مانوی بوده استصفحه خاطر مرا تمثال
سخن روشنم شود تیرهگر بیامیزیش بآب زلال
در سخن های من بیا و ببینآنچه نشنیده ای ز سحر حلال