شمارهٔ ۲۰۸

۷ بیت

چون گریزد شیخ شهر از نام عشقکی تواند نوش کرد از جام عشق

خاکیانرا برتری ز افلاکیاننیست جز از فضل و از انعام عشق

عقل را چبود نهایات الکمالجز گرفتار آمدن در دام عشق

نغمه ناقوس و تکبیر نمازپنج نوبت میزند بر نام عشق

بر فراز بام عرشش منزل استهر که را افتاد طشت از بام عشق

هر چه گفتند اولیا از قول حقنیست غیر از وحی و جز الهام عشق

در حریم حرمتش محرم نه ایتا نه بندی ای حبیب احرام عشق