شمارهٔ ۲۰۱

۵ بیت

حلقه در گوش چو دف چنگ صفت سر در پیشبزنم یا بنواز این تو و این بنده خویش

نشود از تو گذشتن که توئی راحت جاننشود بی تو نشستن که توئی مرهم ریش

مدعی در پس دیوار و تو در پیش نظرمن لب دوست گزم، دشمن بدبین لب خویش

زلف خود را بکفم نه که بخاطر جمعیمو بمو قصه دل گویم و این زلف پریش

یار بگشاده رخ و بزم زاغیار تهیدر فرو بسته حبیب از رخ بیگانه و خویش