شمارهٔ ۱۹۴

۷ بیت

بر وی درازتر شود این آرزو و آزچندانکه مردمی بزید در جهان دراز

پند ستوده عرب است آنکه مرد راگردد جوان چو پیر شود آرزو و آز

بر رشته دراز امل خواجه می تنیدناگه گسیخت رشته که آمد اجل فراز

راز جهان مجو که نگردد عیان بکسچندانکه جستجوی کند این نهفته راز

این کاخ استوار شود عاقبت خرابچندانکه پایدار بود عمر دیر باز

این تازه شاخ چند بر آید ز انبساطو این نو نهال چند ببالد باهتزاز

خاطر منه بدنیی اگر میروی براهصورت منه بقبله اگر میکنی نماز