شمارهٔ ۱۸۳

۴ بیت

عشق آمد و یکباره ز خود بی خبرش کرداز زلف پریشان خود آشفته ترش کرد

عشق آمد و درخاطر او رنگ وفا ریختاز حال دل غمزدگان باخبرش کرد

آن زلف که یک موی نبودش بخطا کارعشق آمد و برهم زد و زیر و زبرش کرد

زد چنگ بدان طره موزون منظمصد حلقه و صد سلسله بر یگدگرش کرد