شمارهٔ ۱۳۴

۹ بیت

تا چند از این خاک بمیرید و بزائیدگامی بگذارید و بر افلاک بر آئید

بکبار بمیرید و دوم بار نمیریدیکبار بزائید و دوم بار مزائید

یکروز مباشید و همه روز بباشیدیکدم بمپائید و همه سال بپائید

از لب بسوی کوه وز که باز سوی لبخواهید روان شد که همه رجع صدائید

باز آمدن و رفتن از این خانه شما رااز چیست بپرسید که چونید و چرائید

بر دولت و بر مال فزایش نکند سودآن سود بود سود که بر خود بفزائید

خود منبع شهد و شکر و کان نباتیدتا چند بطمع شکر انگشت بخائید

ای پاک نژادان فلک قدر ملک صدرتا کی بدر مفلسکان چهره بسائید

زین سوی بدان سوی و زین کوی بدان کویچون یوسف مصرید که در بیع و شرائید