شمارهٔ ۱۲۷
چه بازی دوش در میخانه کردندکه صد خم را بیک پیمانه کردند
چه حکمت بود از این هیکل خدا راکه گاهی کعبه گه بتخانه کردند
بمعنی یک حقیقت بود لیکنبصورت صد هزار افسانه کردند
یکی پیمانه می را شکستندهزاران سبحه صد دانه کردند
خیالی در دل ساغر فکندندحدیثی بر زبان شانه کردند
سخن از حلقه زنجیر گفتندبسی دیوانه را فرزانه کردند
خیالی از پری در شیشه دیدندجهانی عقل را دیوانه کردند
بیا ما نیز از این زندان برآئیمکه یاران همتی مردانه کردند