شمارهٔ ۱۱۳

۶ بیت

موج زد اشکی و ما را آب بردنرگس مست شما را خواب برد

چشم پر خوابت مرا بیخواب کردزلف پر تابت مرا از تاب برد

تا رخ خوبت به گلشن جلوه کرداز رخ گل رنگ و تاب و آب برد

چشم جادویت چه فتنه ساز کردکه قرار از خاطر احباب برد

طاق ابروی تو در وقت نمازشیخ را از مسجد و محراب برد

مطرب امشب تا چه بر زه ساز کردکه دل و جان از همه اصحاب برد