شمارهٔ ۱۰۶

۷ بیت

دو چشم مست تو کز خواب ناز برخیزدهزار فتنه ز چین و طراز بر خیزد

کسی بطره کوتاه تو نیارد چنگمگر که از سر عمر دراز برخیزد

هر آنکه جان و سر اندر سر هوای تو کردز خیل دلشدگان سر فراز برخیزد

هر آنکه بر سر راهت نشست و دل بتوبستز مهر هر دو جهان بی نیاز برخیزد

چنانکه زلف پریشیده تو بر رخسارمیان شک و یقین امتیاز برخیزد

بشاهراه حقیقت بمنزل تحقیقکسی رسد که ز عشق مجاز برخیزد

ندیده ایم که از جام عشق بیخود و مستکسی فتد که دگر باره باز برخیزد