شمارهٔ ۸۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انیست۵ بیت

خطش را کس به جز من مبتلا نیستبه این خط چشم هرکس آشنا نیست

چمن شد از هجوم گل چنان تنگکه مرغان را برای ناله جا نیست

به من خوش می‌رسد لطف تو امروزمگر چشم بداندیش از قفا نیست؟

چه شد بوی گل امید یا ربکه رفت از بوستان و با صبا نیست

خموشی پیشه کن گر مرد عشقیکه مرغ این گلستان را نوا نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساس تنهایی و خاص بودن رابطه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که خط عشق او تنها برای خودش است و دیگران این احساس را درک نمی‌کنند. زیبایی گل‌ها و جنگل‌ها به قدری زیاد شده که جایی برای آواز پرندگان نیست. شاعر از لطفی که امروز از معشوقش می‌رسد لذت می‌برد، اما نگران است که چشم‌های حسود آن را ببیند. او دلتنگی و فقدان عطر گل امید را حس می‌کند و به دیگران توصیه می‌کند که اگر عاشق هستند، باید سکوت کنند چون در این گلستان هیچ نغمه‌ای وجود ندارد.