شمارهٔ ۴۲۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ایتو۵ بیت

جان چیست کش فدا نکنم از برای تو؟خاکم به سر اگر نکنم جان فدای تو

پنهان ز غیر، شب همه شب با چراغ چشمدر کوچه تو می‌طلبم نقش پای تو

پروا نمی‌کنی و من از ناله‌های شبپر کرده گوش چرخ ز دست جفای تو

دل می‌بری و فکر اسیران نمی‌کنیبیچاره آن کسی که شود مبتلای تو

دوش از تو بوی مهر و وفایی شنیده‌امگرد سر تو گردم و مهر و وفای تو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسی عمیق از عشق و فداکاری است. شاعر به محبوب خود می‌گوید که جانش را برای او فدای نمی‌کند و اگر با او نباشد، خاک در سرش هم نمی‌ریزد. او هر شب با چشم‌هایش در تلاش است تا نشانی از محبوبش ببیند و از جفایی که از طرف او دیده، به شدت رنج می‌برد. شاعر احساس می‌کند که محبوبش به درد و دل‌های او توجهی نمی‌کند و دلش را می‌رباید بدون اینکه به کسانی که عاشق او هستند اهمیت دهد. در نهایت، او از بوی مهر و وفا که از محبوبش می‌شنود، شگفت‌زده می‌شود و آماده است که به دور او بچرخد.